Krioterapia

Słowo krioterapia pochodzi od słów greckich „kryos”, co oznacza „zimno” i „genos” – „pochodzenie” lub „tworzenie”. Pojęcie to wprowadził do nauki Heik Kamerlingh-Onnes. Naukowiec ten po raz pierwszy skroplił hel w roku 1908, a następnie odkrył zjawisko nadprzewodnictwa w roku 1911. Współcześnie pod pojęciem krioterapi rozumie się stosowanie metod uzyskiwania i wykorzystywania temperatur niższych od -150°C, a dokładnie -162°C. Krioterapia stosowana jest w różnych gałęziach przemysłu i medycyny.

W krioterapii miejscowej stosuje się przenośne urządzenia, które do wytworzenia niskich temperatur wykorzystują najczęściej ciekły azot lub dwutlenek węgla . Krioterapia miejscowa to schładzanie określonej części ciała które następuje na skutek działania na to miejsce par ciekłego czynnika ( azotu lub dwutlenku węgla). Ciekły czynnik o temperaturze wrzenia – 195,8°C przechodzi z postaci ciekłej w postać gazową wewnątrz urządzenia, różnica ciśnień pomiędzy zbiornikiem a ciśnieniem atmosferycznym powoduje wypływ par czynnika chłodzącego z urządzenia do węża zakończonego dyszą, temperatura gazu u wylotu dyszy wynosi od około – 160°C.


 

 

 

 

Laser

Laser jest urządzeniem emitującym promieniowanie laserowe, które powszechnie stosuje się do celów leczniczych w zakresie fizykoterapii. Mała moc promieniowania wykorzystywana jest do biostymulacji. Jego działanie biologiczne pozwala na efektywne leczenie stanów zapalnych jak i uszkodzeń tkanek miękkich. Pozwala to na szybsze leczenie w wypadku złamanych kości jak również gojeniu owrzodzeń i ran.

Prowadzone badania elektrofizjologiczne i kliniczne dowiodły skutecznego działania przeciwbólowego związanego z wpływem promieniowania laserowego na stan czynnościowy naczyń tętniczych i włosowatych oraz zwiększeniem odpływu limfy z miejsc dotkniętych stanem zapalnym. Skutek przeciwbólowy osiągany jest również przez zwiększenie zawartości endorfin.


 

 

 

 

Elektroterapia

Elektroterapia jest działem lecznictwa fizykalnego, zajmującym się wykorzystaniem do celów leczniczych rożnego rodzaju prądów, min. prądu stałego, prądów impulsowych małej i średniej częstotliwości. Wspomniane wyżej prądy stosuje się w zależności od wskazań uzyskując takie efekty terapeutyczne jak: likwidacja bólu, obrzęku i stanu zapalnego, przekrwienie tkanki czy pobudzenie do skurczu mięśni szkieletowych, również zapobieganie zanikom mięśniowym itp.

 

Do zabiegów często wykonywanych w gabinetach rehabilitacji należą m.in. jonoforeza, galwanizacja, elektrostymulacja i wiele innych znanych pacjentom.

W przypadku jonoforezy i galwanizacji wykorzystuje się prąd stały. Jonoforeza pozwala na wprowadzenie w miejscu dolegliwości przy pomocy prądu jonów leku. Wywiera również inne korzystne działania na tkanki objęte schorzeniem. Również zabieg galwanizacji ma szerokie zastosowanie w fizykoterapii, a to dzięki efektowi terapeutycznemu jaki możemy uzyskać tj.działanie przeciwbólowe, kojące, uspakajające, zmniejszenie pobudliwości nerwów, mięśni jak również w zależności od doboru elektrody w miejscu zabiegu możemy wywołać działanie pobudzające, drażniące, czy silne przekrwienie tkanki.

Są to zabiegi znane pacjentom, lecz elektroterapia to nie tylko jonoforeza, galwanizacja albo elektrostymulacja. Dysponujemy wieloma prądami które mniej znane, ale bardzo skutecznie przyczyniają się do poprawy naszego stanu zdrowia.

 


 

 

 

 

Pole magnetyczne

Pole magnetyczne wykorzystywane do magnetostymulacji mogą oddziaływać na organizm wywołując efekt bioelektryczny, biochemiczny i bioenergetyczny.

Rezultaty po zastosowaniu biologicznych mechanizmów magnetostymulacji:

  • działanie przeciwbólowe, występujące podczas trwania zabiegu i po jego zakończeniu.
  • działanie regeneracyjne usprawniające odnawianie wadliwych nerwów obwodowych, pobudzające pracę komórek kościotwórczych, sprzyja zwiększaniu mineralizacji kości.
  • działanie przeciwzapalne

Pole magnetyczne znalazło szerokie zastosowanie poprzez swoje działanie poprawiające krążenie obwodowe w schorzeniach przebiegających z upośledzeniem przepływu miejscowego w kończynach: w angiopatii cukrzycowej, w owrzodzeniach podudzi, w obrzęku limfatycznym jak również w przyspieszeniu wchłaniania krwiaków.

Wykorzystywane przy:

  • zmianach zwyrodnieniowych kręgosłupa i układu kostno-stawowego kończyn,
  • RZS,
  • ZZSK,
  • urazach stawów,
  • stanach pooperacyjnych,
  • osteoporozie,
  • chorobie Sudecka,
  • stanach po złamaniach kości,
  • stanach po operacyjnych, z zespoleniem śrubami,
  • oparzeniach,
  • odleżyn.

 

 

 

Ultradźwięki

Ultradźwięki to drgania mechaniczne o określonej częstotliwości niesłyszalne dla ucha. Podczas aplikacji nie przechodzi przez ciało żaden prąd. Zabieg z wykorzystaniem ultradźwięków wykonywany jest najczęściej w dolegliwościach ze strony narządu ruchu oraz przy schorzeniach obwodowego układu nerwowego o charakterze przewlekłym. W miejscu bezpośredniego nadźwiękawiania powodują zmiany miejscowe pierwotne oraz wtórne. Mają hamujący wpływ na układ współczulny, rozszerzają naczynia krwionośne,hamują zapalenie oraz intensyfikują wchłanianie tkankowe.

Zmiany pierwotne dotyczą momentu nadźwiękawiania i zachodzą w tkance podczas trwania zabiegu. Wymienić tu można: mikro-masaż i wytwarzanie przez krótki okres ciepła w tkance. Najsilniej przegrzaniu ulega tkanka nerwowa, w drugiej kolejności mięśniowa a najsłabiej ultradźwięki oddziałują na tkankę tłuszczową.

Zmiany wtórne powodowane są nadźwiękawianiem np. korzeni nerwowych, zwojów czy splotów nerwowych i dotyczą reakcji odruchowej w narządach objętych procesem chorobowym.

Ultradźwięki stosuje się aby uzyskać efekt przeciwbólowy, przeciw obrzękowy, czy przeciwzapalny. Zabiegu tego możemy używać również do wprowadzania leków (fonoforeza) i przyspieszania gojenia ran oraz uzyskania szybciej zrostu kostnego.

Ultradźwięki przez swoje szerokie spektrum działania na nasz organizm znalazły bardzo częste zastosowanie w leczeniu wielu schorzeń.


 

 

 

 

Sollux

Sollux – są to lampy emitujące promieniowanie świetlne i cieplne. Tego typu zabiegi umożliwiają naświetlanie wybranych partii ciała, co wpływa na likwidację powstałych stanów zapalnych poprzez rozluźnianie naczyń krwionośnych. Wykorzystujemy je między innymi przy nerwobólach, zwyrodnieniach stawów, chorobach reumatycznych.

Wykorzystywane przy:

  1. przewlekłe i podostre stany zapalne, w których możliwe jest miejscowe stosowanie ciepła,
  2. przewlekłe i podostre zapalenia stawów oraz zapalenia tkanek okołostawowych,
  3. nerwobóle, zespoły bólowe, stany po przebytym zapaleniu skóry i tkanek miękkich pochodzenia bakteryjnego,
  4. uszkodzenia skóry i źle gojące się rany,
  5. mięśniobóle, oparzenia słoneczne i po oparzeniach promieniami rentgenowskimi,
  6. nadmierne napięcie mięśniowe,
  7. stany pourazowe,
  8. odmrożenia,
  9. przeczulica skóry,
  10. zaburzenia naczynioruchowe,
  11. jako przygotowanie przed ćwiczeniami fizycznymi i masażem.

 

Bioptron

Bioptron – jest urządzeniem, które emituje lecznicze światło. Fala o zakresie 400-2000nm jest widmem od światła widzianego przez człowieka po grzejące światło podczerwone.

Wykorzystywane przy:

  1. gojeniu ran pooperacyjnych, odleżyn
  2. stłuczeniach,
  3. krwiakach kończyn,
  4. stanach po skręceniach stawów skokowych i kolanowych,
  5. owrzodzeniach podudzi w przebiegu zespołu pozakrzepowego,
  6. nerwobólach spowodowane zmianami zwyrodnieniowymi kręgosłupa,
  7. sportowych mikrourazach i przeciążeniach w okolicy łokcia, kolana,
  8. świeżych bliznach po wypadkach, operacjach i oparzeniach